نشريه‌اي كه مدتها چشم انتظارش بوديم/ جلوس اساتيد شعر و داستان انقلاب در جايگاه نقادي


دي ماه 86 و زمستان دو سال بعد آخرين شماره مجله‌هاي ادبيات داستاني و شعر روي دكه رفتند. هر دوي اين نشريه‌ها را حوزه هنري منتشر مي‌كرد و انصافا هر كدام در حوزه خودشان وزني داشتند. اولي نشريه‌اي پرسابقه در حوزه داستان بود كه اولين شماره اش سال 71 منتشر شده بود و دومي، فصلنامه‌اي پر و پيمان كه 12 سال از انتشارش مي‌گذشت. اين دو نشريه اگرچه علاوه بر نقد داستان و شعر شامل مطالب ديگر يهم بودند اما از مجلات ديگري كه حتي بعضي از آنها هم به نقد اختصاص داشتند يك سر و گردن بالاتر بودند.

http://www.iricap.com/images/mag/issue/magissue-big-080410025923-dastani-113b.jpghttp://www.iricap.com/images/mag/issue/magissue-big-100406012029-sher-jeld-68.jpg

تعطيلي اين دو مجله كفه نقد ادبيات را به سمت جريان روشنفكري شعر و داستان سنگين كرد و اهالي جبهه فرهنگي انقلاب را تشنه رسانه‌اي كه متعهدانه و البته در اوج هنرمندي و نگاه فني به نقد داستان و شعر بپردازد. خاصه آنكه رهبر معظم انقلاب هم از نزديك 20 سال پيش به ضرورت نقد كتاب اشاره كرده بودند: «امروز در ایران‌ اسلامی‌ با گسترش‌ مطالعات‌ و كتابخوانی‌ ایجاب‌ می‌كند كه‌ مسأله‌ نقد و بررسی‌ كتاب‌ نیز توسعه‌ یابد و اهل‌ نظر و علم‌ و فرهنگ‌ كتابها را با نقد مناسب‌ آن‌ به‌ مردم‌ معرفی‌ كنند.»(سخنان پس از بايديد از هفتمین‌ نمایشگاه‌ بین‌المللی‌ كتاب‌)

حالا بعد از اين مدت و البته با ظهور نشريات ارزشمندي مانند «داستان» كه دستي در نقد دارند، دريچه ديگري رو به اهالي ادبيات باز شده است كه با نگرستين از آن مي‌توانند عيار آثار ادبي را بسنجند.

«اقليم نقد» ماهنامه جديدي است كه اولين شماره آن شهريورماه منتشر شده است و شماره دوم آن هم اكنون روي دكه است. اين ماهنامه نشريه‌اي مختص نقد داستان و شعر است و مسئولان آن همانطور كه از چنين ماهنامه‌اي انتظار مي‌رود بيش از آنكه به فكر گرافيك متفاوت و چشم گير باشند، به غناي مطالب انديشيده‌اند.

سردبير و مديرمسئول اين ماهنامه چهره شناخته شده ادبيات «محمدرضا سرشار» است كه حضور افرادي مانند، راضيه تجار، دكتر محسن پرويز، كامران پارسي نژاد، پدرام پاك آيين و... در كنار او نشان از قوت فني ماهنامه دارد.

مطالب «اقليم نقد» در دو بخش نقد شعر و نقد داستان سامان داده شده‌اند و در هر بخش آنچه به چشم مي‌آيد نقد كتابهاي داستان و شعر است اگرچه نقد آثار و افكار شعرا و نويسندگان هم در گوشه و كنار آن ديده مي‌شود،‌ مانند مقاله «هاله‌هاي نهيليسم در وجنات شاملو» كه آخرين مطلب بخش شعر در شماره اول است.

البته نبايد از كنار مقالاتي در حوزه داستان يا شعر هم كه در ماهنامه وجود دارد به سادگي گذشت همچون مقاله «هفت خوان ادبات داستاني دفاع مقدس» كه به قلم احمد شاكري نوشته شده و آغاز كننده بخش داستان در اولين شماره اقليم نقد است.

محمدكاظم كاظمي نيز مقاله «مجملي اندر باب نقد نويسي» را براي شماره اول نوشته است كه از محتويات آن مي توان در آينده بعنوان سنجه‌اي جهت سنجيدن عيار نقدهاي همين ماهنامه استفاده كرد.

محمدرضا سرشار در مقدمه شماره اول به نوع نقدهاي ماهنامه و همچنين آثاري كه در اين مجله نقد خواهند شدپرداخته و آنها را چنين دسته بندي كرده است:

«نوع نقدهایی که قرار است در این ماهنامه درج شود، فهرست وار به قرار ذیل است:

-  نقدهایی که کل آثار یا سبک یک نویسنده را دربرمی گیرند.

-  نقد تک کتابهای مستقل از نویسندگان مختلف.

- نقد جریانهای گوناگون مطرح ادبی.

-  نقد نقدهای منتشره در مورد آثار یا جریانهای مختلف.

-  نقد جنبه یا جنبه های خاص از یک کتاب، یا مجموعه ای از آثار همسنخ.

-  نقدهای صرفا محتوایی، صرفا ساختاری، یا توامان.

-  نقدهای صرفا توصیفی و تحلیلی(در مورد آثار نمادین، پیچیده و عمیق).

نوع کتابهایی که در اولویت نقد در این نشریه قرار دارند، عبارت اند از:

-  کتابهایی که به دریافت جوایز ادبی نایل آمده اند.

-  کتابهایی که پرفروش بوده اند.

-  کتابهایی که مطرح، جریان ساز، بحث انگیز و احتمالا محل اختلاف کتابخوانان، اهالی فرهنگ و نشریات بوده اند.

-  کتابهای قوی و ارزشمندی که به هر دلیل، احتمالا آن گونه که باید، مورد توجه قرار نگرفته اند.

-  کتابهای بیش از اندازه ضعیف.

- ...»

در شماره اول اقليم نقد كتابهايي چون «حافظ هفت»، «طوفان ديگري در راه است»، «مجموعه شعر خاك نغمه»، «مجموعه شعر به رنگ نارنگي» و «مجموعه شعر درخت محافظه كار است» ديده مي‌شود كه در كنار اينها تك داستان‌هايي هم به نقد گذاشته شده اند.

اقليم نقد نسبت به اتفاقات روز حوزه ادبيات هم بي تفاوت نيست و براي مثال با چاپ مطلبي با عنوان «چو غلام آفتابم،‌هم از آفتاب گويم» كه به قلم علي داوودي است، به بازخواني شعرهاي براي شهيدان علمي پرداخته است.

شماره دوم نقد كتابهايي چون «خوشه‌هاي خشم»، «فصل كبوتر»، «اسماعيل»، «به جاي پدرم» و «گوساله سرگردان» را در بخش داستان دارد و در بخش شعر به كتابهايي چون مجموعه غزل «دخترم باران» و مجموعه شعر «صبح بنارس» پرداخته است.

علاوه بر نويسندگان و شاعران مطرحي چون رحيم مخدومي، عليرضا قزوه، حسين فتاحي، اميرحسن فردي، سيدمهدي شجاعي، مجيد قيصري و... كه آثارشان مورد نقد قرار گرفته است، شاهد ديگري هم بر غناي محتواي اين دو شماره از اقليم نقد وجود دارد و آن كساني است كه به نقد اين آثار نشسته‌اند. افرادي چون محمدرضا سرشار، علي داوودي، علي مودب، محمدعلي گوديني، حميدرضا شكارسري و... . حضور اين افراد در جايگاه نقاد از آن جهت قابل توجه است كه خود نيز دستي در نوشتن و سرودن دارند.

اقليم نقد زير نظر انجمن قلم ايران و با همكاري نهاد كتابخانه‌هاي عمومي كشور منتشر مي‌شود و سه هزار تومان قيمت دارد. به هر حال اين ماهنامه نشريه‌اي همگاني نيست اما اگر كسي اهل ادبيات باشد يا خود را جزو كتاب‌خوان‌هاي حرفه‌اي بداند حتما مي‌تواند از آن استفاده كند.

جبهه فرهنگي انقلاب مدتها بود كه در انتظار چنين نشريه‌اي نشسته بود؛ نشريه‌اي كه در عين برخورداري از تعهد، از قدرت و اعتبار فني و تكنيكي لازم نيز برخوردار باشد و حالا با اين خصوصيات در جايگاه نقادي بنشيند.

احمد شاكري ادامه‌ي ادبيات داستاني دفاع مقدس را مي‌نويسد











 سرویس: فرهنگي و هنري - ادبيات و نشر
06-81.jpg

احمد شاكري مجلد ديگري از كتاب «ادبيات داستاني دفاع مقدس» را تدوين مي‌كند.

به گزارش خبرنگار كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين نويسنده گفت، مجلد دوم اين بررسي پژوهشي ـ انتقادي به مبحث انسان‌شناسي ادبيات دفاع مقدس مي‌پردازد، تا از رهگذر آن به تفاوت نگاه به انسان در آموزه‌هاي دين اسلام و جهان غرب پرداخته شود و سعي مي‌كند به تبيين جايگاه انسان در داستان از منظر آموزه‌هاي فرهنگي ايران نگاه كند.

شاكري مجلد نخست اين مجموعه را دو ماه پيش به پژوهشگاه فرهنگ و انديشه‌ي اسلامي سپرده است. به گفته‌ي او، جلد نخست از اين كتاب، به اصطلاح‌شناسي ادبيات دفاع مقدس مي‌پردازد كه ذيل آن به سياه‌نمايي در ادبيات جنگ نيز پرداخته مي‌شود.

او همچنين اخيرا از تدوين كتاب «گام‌ نهادن بر شيب تند» خبر داده بود. اين كتاب كه هم‌اكنون در مرحله‌ي آماده‌سازي است، دربرگيرنده‌ي فصل‌هايي با عنوان‌ مقاله‌،‌ يادداشت‌،‌ گفت‌وگو و نقد ادبيات داستاني جنگ است. حجم اين كتاب در حدود 400 صفحه است و قرار است به زودي از سوي انتشارات خانه‌ي كتاب منتشر شود.

از احمد شاكري همچنين كتاب‌هاي «عريان در برابر باد» از سوي انتشارات سوره‌ي مهر و «انجمن مخفي» از سوي انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامي تجديد چاپ مي‌شود. كتاب «عريان در برابر باد» روايتي از جنگ است كه پيش‌تر از سوي نشر فرهنگ‌گستر دو بار چاپ شده است.

زندگي و مرگ خاموش آقاي نويسنده

با احمد شاکری به بهانه درگذشت محمود گلابدره‌ای

آزاده صالحی: زیاد شنیده‌ایم که هنرمندان و نویسندگان بی‌شماری در تنهایی و انزوایی که مدت‌ها به آن دچار بوده‌اند درگذشته‌اند. از قدیمی‌ها شنیده‌ایم که بارها گفته‌اند مرگ حق است. شکی نیست اما در اینکه مرگ چگونه می‌تواند سراغ یک آدم بیاید نکته‌ای است که نیازمند بررسی و تحلیل است. مرگ در تنهایی، تنگدستی، نسیان و پیری آن هم برای نویسنده‌ای که خالق کتاب «لحظه‌های انقلاب» است، قدری تلخ و تامل‌برانگیز است. سیدمحمود قادری‌گلابدره‌ای از جمله نویسندگانی است که شامگاه 15‌مردادماه در بی‌کسی و فقر چهره در نقاب خاک کشید. وی متولد ۱۳۱۶و از شاگردان و دوستان جلال آل‌احمد بوده است. از گلابدره‌ای بیش از ۳۳ کتاب منتشر شده که نخستین آن با عنوان «سگ کوره‌پز» در سال 1349 منتشر شده است. او بعد از نگارش رمان «پر کاه»، «بادیه» را در سال 1356 به چاپ رساند؛ رمانی که عباس کیارستمی فیلمنامه‌ای اقتباسی بر اساس آن نوشت. داریوش مهرجویی از رمان «دال» وی فیلمنامه‌ای با نام «صحرای سرد» نوشته که موضوع آن در سوئد می‌گذرد و به زبان‌های خارجی مختلفی نیز برگردانده شده است. «پرستوها»، «صحرای سرد»، «حکومت نظامی»، «سنگ به مثقال»، «آقاجلال» و «سفر به حجله‌گاه عشق» از آثار گلابدره‌ای طی سال‌های گذشته تا امروز به شمار می‌رود. مرگ گلابدره‌ای نیز مانند حیات او طی سال‌های اخیر رقت‌انگیز و متاثرکننده است. نویسنده‌ای که به گفته دوستان نزدیک خود این اواخر تلفن دست می‌گرفته و طلب لقمه نانی از این و آن برای رفع گرسنگی می‌کرده، حتی بعد از مرگ نیز از اقبال حضور دوستان بر مزار و مسجد محروم می‌ماند چنانکه در مراسم ترحیم او جز عده معدودی شرکت نکردند. احمد شاکری نویسنده‌ای است که درباره ابعاد شخصیتی و آثار محمود گلابدره‌ای با او به گفت‌وگو نشسته‌ایم.


روشنفکر مشرف به انقلاب 

زنده‌یاد گلابدره‌ای را می‌توان نویسنده‌ای متعلق به نسل پیشین ادبیات داستانی معاصر دانست بویژه آشنایی، شاگردی و دوستی‌اش با جلال آل‌احمد، وی را در ردیف نویسندگان روشنفکر قرار می‌دهد. از طرفی او در دوره کنونی نیز نویسنده‌ای اثرگذار بوده و دوره‌های مهمی چون پیروزی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس را درک کرده است چنانچه اگر بخواهیم تاریخ ادبیات معاصر را ورق بزنیم، نمی‌توان از نام گلابدره‌ای به واسطه خلق آثارش چشم‌پوشی کرد ضمن اینکه بین آثار او، تجارب متفاوت ادبی نیز به چشم می‌خورد که از این جمله می‌توان به آثار وی در زمینه‌های داستانی و مستندنگاری اشاره کرد که در مقایسه با دیگر ژانرها برجسته‌تر بوده‌اند. 

انعکاس سلوک فردی در همه آثار

نکته دیگر سلوک فردی ایشان است که در آثارش نیز متجلی شده است. اگر بخواهم از بارزترین آثار گلابدره‌ای نام برده باشم، بی‌تردید کتاب‌هایی چون «لحظه‌های انقلاب» و «اسماعیل اسماعیل» را می‌توان نام برد که به لحاظ ساختاری و محتوا قابل قبول بوده است. خاصه اثر ماندگار «لحظه‌های انقلاب» که دارای مولفه‌های مستندنگاری است و به دلیل داشتن نوع روایت و دیدگاه در جایگاه منحصر به فردی قرار می‌گیرد. آنچه گلابدره‌ای را از دیگر نویسندگان متمایز می‌کند اینکه وی زمانی به نگارش آثاری با درونمایه انقلاب پرداخت که نسل جدید انقلاب هنوز به دنیا نیامده بودند و نویسندگان پیش از انقلاب نیز چندان که باید برای نوشتن از آرمان‌های انقلاب تمایلی از خود نشان نمی‌دادند. 

نویسنده تجربه‌ها و سفرها

زندگی محمود گلابدره‌ای بویژه در دوره‌ای که برای تحصیل در آمریکا بسر می‌برد نیز از جهت دیگر قابل توجه است. او در طول سفر 10 ساله خود در آمریکا، مشاغل و شهرهای مختلفی را تجربه کرد و همین تجارب، دستمایه نگارش او برای آثار بعدی‌اش شد طوری که با دقت در مضامین کتاب‌های گلابدره‌ای می‌توان به این نتیجه رسید که تجاربی که او طی این سال‌ها در برهه‌های گوناگون زمانی کسب کرده چقدر توانسته بر نوع نوشتن او تاثیرگذار باشد. اگرچه بعد از سفر به آمریکا و تاثیراتی که از جهان غرب دریافت کرد آثارش مورد نکوهش روشنفکران آمریکایی قرار گرفت و از او همواره به عنوان نویسنده روشنفکر یاد شد. 

قدم‌های جدی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

به نظر می‌رسد درباره وضع معیشتی نویسندگان باید به 2 نکته به شکل تواما توجه کرد. شکی نیست که نسبت به نوع زندگی یک نویسنده باید توجه بیشتری نشان داده شود تا زندگی نویسنده همتراز با شأن قلم او باشد. البته نباید با وجود مواردی انگشت‌شمار مانند وضع معیشتی نویسنده‌ای چون گلابدره‌ای سراغ تعمیم رفت و سیاست‌های کلی را مورد نقد قرار داد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طی سال‌های کنونی قدم‌های جدی را در این زمینه برداشته که بیمه نویسندگان، مقرر کردن بیمه بازنشستگی و از کار افتادگی، اعطای مدرک معادل، پذیرفتن نویسندگی به عنوان شغلی مستقل و... از این جمله بوده است. نه‌تنها وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که دیگر نهادهای متولی و مرتبط نیز اقدامات مناسب و شایسته‌ای برای رفاه نویسندگان انجام داده‌اند. 

تأسیس دفترهای حمایتی

پیشنهاد من به عنوان یک نویسنده همواره بر این بوده که دفتری برای پیگیری امور نویسندگان راه‌اندازی شود. البته به نظر می‌رسد اگر این عملکرد از سوی بنیاد ادبیات داستانی صورت گیرد، بهتر است به این معنی که بنیاد ادبیات داستانی یکی از محورهای فعالیت خود را بر مرتفع کردن مشکلات نویسندگان بنا کند که همان‌طور که اشاره کردم تا امروز شاهد تلاش‌های خوبی در این باره بوده‌ایم. تصور من بر این است که تامین معیشت نویسنده در جامعه پارامترهای مختلفی دارد و به عوامل زیادی می‌توان آن را مرتبط دانست. از جمله رابطه نویسنده و ناشر، رابطه نویسنده و مخاطبانش و همین‌طور حوزه‌های فعالیت نویسنده طی سال‌های مفید کاری‌اش. 

«لحظه‌های انقلاب» مهجور و‌منزوی

اگرچه نویسنده‌ای چون محمود گلابدره‌ای طی دهه‌های گذشته آثار درخشانی از خود به جای گذاشته اما عمده فعالیت نویسندگی او به دهه 60 و اوایل دهه 70 محدود می‌شود. به عنوان مثال او در دهه 70 و بعد از بازگشت از آمریکا کتاب «10 سال هوم‌لسی آمریکایی‌ها»را نوشت که نشر فرهنگ‌گستر آن را منتشر کرد. قرار بود این کتاب مبدل به مجموعه‌ای 10‌جلدی شود اما تنها 2 جلد آن نوشته شد، دلیلش هم این بود که این 2 جلد به لحاظ مفهومی سخت بودند و زبان روایتی که نویسنده در پیش گرفته بود، به آن شکلی که باید مخاطب را جذب نمی‌کرد یا مثلا کتاب «لحظه‌های انقلاب» به دلایلی که روشن نیست چندان از اقبال تجدیدچاپ برخوردار نشد و حتی در محافل ادبی نیز کمتر مورد توجه قرار گرفت. «لحظه‌های انقلاب» به‌زعم آنهایی که این کتاب را خوانده‌اند، اثری مطلوب و پرمفهوم است و آن‌طور که از نامش پیداست، با مضمون پیروزی انقلاب اسلامی به رشته تحریر درآمده است. این کتاب تلفیقی از خاطره‌نگاری در قالب و ساختار رمان است.

بی‌توجهی رسانه‌ها به نویسندگان 

وقتی نویسنده‌ای در شرایط نامساعد اجتماعی از دنیا می‌رود، نمی‌توان فقط سیاستگذاران دولتی و نهادهای فرهنگی را مقصر قلمداد کرد. به نظرم نویسنده‌ها نیز باید به یکدیگر تعهد داشته باشند. نه‌تنها نویسنده‌ها که منتقدان و مطبوعات نیز باید سهمی در این میان داشته باشند. چندان که متاسفانه مشاهده می‌شود، برخی رسانه‌ها تا پیش از مرگ نویسندگانی مثل گلابدره‌ای اطلاع زیادی درباره شخصیت و آثار او ندارند و بعد از درگذشت نویسنده به بررسی آثار و احوال او می‌پردازند در حالی که همین رسانه‌ها در زمان حیات نویسنده‌ها یادی از آنها نمی‌کنند. این غفلت در حالی از همه طرف صورت می‌گیرد که عرصه نشر پیش از هر چیز دیگر نیازمند تعامل است و تنها با حفظ مولفه تعامل است که می‌توان به ادامه حیات سالم و پرثمر نشر امیدوار باشیم. برخی می‌گویند نویسندگی در مقایسه با دیگر کشورها مهجور مانده و در کشورهای دیگر نویسندگان از منظر معیشتی وضع بهتری دارند در حالی که این تعبیر خطاست زیرا در آن کشورها نیز نویسندگانی مورد توجه و اقبال قرار می‌گیرند که آثار شگرف و برجسته‌ای نوشته باشند و این‌طور نیست که هر نویسنده‌ای ولو اینکه اثر شاخصی هم ارائه نکرده باشد از حمایت‌های لازم برخوردار شود. می‌توان گفت در هر کشور یک یا 2 نفر مثل مارکز یا خالق هری پاتر از این حمایت‌ها بهره‌مند می‌شوند و به ثروت افسانه‌ای دست می‌یابند. در عین اینکه چگونه جهانی شدن، چگونگی دست یافتن یک اثر به تیراژ فراوان و... مباحثی است که علل مختلفی را در پی دارد و باید برای یافتن این پاسخ‌ها بیشتر تعمق و واکاوی کرد. اگرچه در کشور ما هنوز این موقعیت که یک اثر ادبی شاخص به وجود بیاید و در عرصه‌های مختلف مورد توجه قرار گیرد به وجود نیامده است. البته این به معنی آن نیست که ما در زمینه ادبیات دارای نقصان هستیم بلکه فقط به این اندازه نرسیده‌ایم.



نامه گلابدره‌ای به یک مسؤول

محمود گلابدره‌ای در نامه‌ای که سال 86 به سعیدی‌کیا، وزیر وقت مسکن و شهرسازی می‌نویسد، ضمن تقاضای مسکن برای خود، درآمد ماهانه‌اش را فقط 90 هزار تومان اعلام می‌کند. به گزارش مهر، نامه‌ای به امضای سیدمحمود گلابدره‌ای خطاب به وزیر مسکن و شهرسازی در سال 86 در مراسم تشییع جنازه او دست به دست شد که نشان می‌داد پیرمرد ادبیات داستانی کشور ما در چه فقر و فلاکتی زیست می‌کرده است. متن کامل این نامه به شرح زیر است: «با سلام خدمت مقام محترم وزیر مسکن و شهرسازی، جناب آقای سعیدی‌کیا، بنده سیدمحمود قادر گلابدره‌ای، نویسنده 70 ساله که 33 کتاب، 5 تا قبل و 28 تا بعد از انقلاب و لحظه‌های انقلاب یکی سال 58 و 4 تا رمان سال 60، یک سال در جبهه‌ها در کانون پرورش چاپ و 2 ساعت از زندگی‌ام در غبار دارآباد و صدها بار پخش و مقام معظم رهبری و رئیس صدا و سیما دیده و مرا خواست و از سال 82 تا حالا 5 بار خانه رهن کرده و ساکن شده‌ام، در خدمت انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی بوده و هستم و حالا صاحبخانه بعد از یک سال گفته قرارداد فسخ و باید جا عوض کنم. 10 میلیون رهن از 2 میلیون شروع شده و حالا صاحبخانه می‌گوید 20 میلیون و من گیر کرده‌ام که چه بکنم؛ پول ندارم، جا ندارم و تنها درآمدم همین 90 هزار تومان کمک به پیشکسوتان است که ارشاد محبت می‌کند و من با 90 هزار تومان می‌توانم، می‌خواهم، می‌زیم و می‌نویسم. کمک کنید اگر امکان دارد به خاطر خدا. مقام معظم رهبری فرمودند به شما بگوییم جایی به من حقیر بدهند تا بنشینم و بنویسم. خدا عوضش را به شما بدهد».

شاکری: کار «خبرگزاری کتاب» را رسانه‌های عمومی نمی‌توانند انجام دهند

16 مرداد 1391 ساعت 10:10

احمد شاکری فعالیت تخصصی خبرگزاری کتاب را در مقایسه با عموم خبرگزاری‌ها منحصر به فرد دانست و گفت: واضح است که خبرگزاری‌های دیگر تمرکز لازم را برحوزه کتاب ندارند و اغلب نگاهی مقطعی، شتابزده و بی‌تخصص به این حوزه داشته‌اند؛ به ویژه درباره حوزه ادبیات داستانی که بسیار از آن غفلت شده است.-

 به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، شاکری در آستانه روز خبرنگار (17 مرداد) درباره اهمیت «خبرگزاری کتاب» سخن گفت و این رسانه را حلقه مکمل و ضروری توسعه کتابخوانی و فرهنگ در جامعه بیان کرد. 

وی درباره نسبت خبرگزاری کتاب با دیگر فعالیت‌های فرهنگی گفت: مجموعه برنامه‌ریزی‌ها در حوزه کتاب و فرهنگ تاثیرات خود را در جامعه بر جای می‌گذارند؛ اگر چه ما در توجه مسوولان نسبت به این عرصه دچار مناسبت‌زدگی هستیم. 

این داستان‌نویس افزود: به هر حال رویدادی مانند نمایشگاه کتاب در مقطعی از سال توجه مسوولان،‌ رسانه‌ها و مردم را به خود جلب می‌کند، که طبعا گذرا است، ولی خبرگزاری کتاب حلقه ضروری و مکمل حوزه فرهنگ و کتابخوانی است؛ چرا که بسیاری از اخبار متنوع کتاب که شامل نقد، معرفی و گزارش و یادداشت است، توسط خبرگزاری کتاب، در تمام طول سال منتشر می‌شود. 

این نویسنده درباره تفاوت «خبرگزاری کتاب» با دیگر مسایل مربوط حوزه کتاب افزود: خبرگزاری کتاب به نحو مستمر و در بازه زمانی وسیع اخبار را منتشر می‌کند؛ در حالی‌که مثلا نمایشگاه کتاب در چند روز محدود برگزار می‌شود. از این منظر مساله اطلاع‌رسانی به موقع و روزمره نیز از طریق خبرگزاری قابل انجام است. 

شاکری در ادامه به لزوم فعالیت «خبرگزاری کتاب» در میان خبرگزاری‌های عمومی تاکید کرد و گفت: به طور طبیعی خبرگزاری‌های عمومی تمرکز لازم را بر موضوع کتاب ندارند و تخصص لازم نیز بر موضوع کتاب در اغلب خبرگزاری‌ها کمرنگ است و ما در این نشریات با نوعی سطحی‌اندیشی و شتابزدگی در حوزه کتاب مواجهيم؛ به ویژه حوزه ادبیات داستانی که بسیار از آن غفلت شده است و غیر تخصصی به آن نگاه می‌شود.

این منتقد در ادامه عنوان كرد: واضح است که فعالیت خبرگزاری کتاب در این زمینه بسیار منحصر به فرد و ضروری است و این اشتباه است که فکر کنیم کاری که خبرگزاری کتاب می‌تواند انجام دهد، دیگر خبرگزاری ها نیز قادر به انجامش هستند. البته خبرگزاری کتاب باید در توجه به گرایش‌های متنوع کتاب حرکت ویژه‌ای داشته باشد. 

شاکری همچنین درباره لزوم توجه به نیازهای اقشار و افکار مختلف در خبرگزاری کتاب توضیح داد: با توجه به ضرورت در نظر گرفتن نیازهای جامعه، ‌نظام و شرایط امروز مخاطبان، باید اتاق‌های فکری تاسیس شود که برنامه‌ریزی‌ها برای هدایت رویکردهای حوزه کتاب براساس همفکری‌ها و مصلحت‌های اجتماعی و فرهنگی صورت بگیرد. در «خبرگزاری کتاب» نیز وجود اتاق فکر حرکتی لازم و ضروری به نظر می‌رسد.

محمد حسني:"شاكري"دبير علمي سمينار ادبيات داستاني انقلاب اسلامي شد

"احمد شاكري"نويسنده فعال در حوزه نگارش داستانهاي انقلابي به پيشنهاد ستاد برگزاري سلسله سمينار ادبيات داستاني انقلاب اسلامي به سمت دبير علمي اين سمينار منصوب شد.
محمد حسني،مدير عامل بنياد ادبيات داستاني در گفتگو با خبرنگاربخش ادب باشگاه خبرنگاران با اشاره به انتصاب" احمد شاكري" در سمت دبير علمي سلسله سمينار ادبيات داستاني انقلاب اسلامي افزود:اين سلسله سمينار هر ساله و به مدت 4 سال متوالي به بررسي مباحث ريشه اي ادبيات داستاني مي پردازد.
وي در ادامه از برگزاري كنفرانس خبري سلسله سمينار ادبيات داستاني انقلاب اسلامي در آينده نزديك خبر داده و گفت:اين سلسله سمينارها با همكاري بنياد ادبيات داستاني و موسسه فرهنگي رسول آفتاب برگزار مي شود.
حسني در ادامه سخنانش اعلام كرد:اولين سمينار از سلسله سمينار ادبيات داستاني انقلاب اسلامي در زمستان سال جاري برگزار مي‌شود.
وي اظهار داشت:از برنامه هاي ديگر بنياد ادبيات داستاني در روزهاي آينده مي‌توان به ويژه برنامه داستانهاي قرآني در مكان بنياد ادبيات داستاني واقع در خيابان طالقاني،شهيد موسوي، پلاك 88 برگزار مي شود.
لازم به ذكر است؛نخستين جلسه نشست هايي با محوريت ادبيات و انديشه نيز يكشنبه هفته آينده مصادف با 8 مرداد ماه با حضور حسن بلخاري در محل بنياد ادبيات داستاني برگزار خواهد شد./ه