کم توجهی ما به بنیان‌های فکری، معیارهای «هنر انقلاب» را متزلزل می‌کند

کم توجهی به بنیان‌های فکری هنر، معیارهای «هنر انقلاب» را متزلزل می‌کند و تزلزل این معیارها موجب اختلاط هنر انقلابی و غیر انقلابی می‌شود
احمد شاکری، چهره سال حوزه داستان جشنواره رسول آفتاب و نویسنده ادبیات دفاع مقدس در خصوص اهمیت توجه به عناوین و مفاهیمی که در برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌ها به کار برده می‌شوند، به خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ گفت: کم توجهی به بنیان‌های فکری هنر، معیارهای هنر انقلاب را متزلزل می‌کند و تزلزل این معیارها موجب اختلاط هنر انقلابی و غیرانقلابی می‌شود. بنابراین تمرکز بر روی جشنواره‌ها که حلقه پایانی تولید هنر به حساب می‌آیند و کارکردشان روبنایی است درست نیست؛ زیرا هر چند که جشنواره پازل دهن‌پرکنی است اما معیارها و ملاک‌ها را تعیین نمی‌کند و فقط ویترین است.
 
وی افزود: ما تا به امروز به اندازه‌ای که به جشنواره‌ها توجه کرده‌ایم، متوجه قطعات دیگر پازل هنر نبوده‌ایم و باید به این قطعات هم توجه کنیم. البته این حرف به آن معنا نیست که نباید متوجه جشنواره‌ها باشیم؛ زیرا کاربردهای زیادی برای جشنواره‌ها تعریف شده‌اند که نمی‌توان از آن‌ها چشم‌پوشی کرد.
 
این نویسنده اظهار داشت: مسئولان باید به زیرساخت‌ها توجه کنند و معیارهای هنر انقلابی باید در جلسات نقد و محافل پژوهشی تعیین شوند.
 
شاکری خاطرنشان کرد: در درجه اول باید به عناوین و مفاهیم به کار برده شده در برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌ها توجه کنیم؛ زیرا اگر چه گاهی اصطلاحات در حوزه ادبیات رایج می‌شوند، ولی وقتی از مفهومی در یک برنامه استفاده می‌شود با توجه به آنکه نیاز به جستارهای علمی دارد ، باید کارکرد تعیین شده ای داشته باشد و مفهوم دقیقش تبیین شود تا به طور مثال وقتی اصطلاح هنر انقلاب به عنوان نام یک جشنواره انتخاب می‌شود، مراد از آن را بدانیم و دریابیم که آیا منظور از این نامگذاری جریان نویی بوده که در سال های پس از انقلاب شکل گرفته یا منظور از آن هنر انقلابی و ارزشی است.

وضعيت برخي از نهادهاي فرهنگي از نفوذ گذشته


يک نويسنده و منتقد ادبي معتقد است که کار برخي از نهادهاي فرهنگي از نفوذ گذشته و آنها تبديل به لانه اي براي جريان شبه روشنفکري شده اند و نيروهاي انقلاب ديگر در آنها جايي ندارند!
    احمد شاکري، نويسنده رمان هايي چون «انجمن مخفي» و «عريان در برابر باد» در گفت وگو با کيهان اظهار داشت: برخي از نهادهاي منتسب به انقلاب که در بدو شکل گيري شان بسيار اميد مي رفت که براي انقلاب کار کنند با معضل مديريت مواجه بوده اند و نتيجه اش اين شده که کار از نفوذ در آنها گذشته و برخي از اين نهادها لانه اي براي شبه روشن فکرها شده اند. يعني وضعيت به گونه اي شده که در آنها ديگر جايي براي نيروهاي انقلابي نيست و نسبت نيروها در آنها معکوس شده است. 
    وي ادامه داد: درحالي که در نقطه مقابل، اگر به لايه ها و حلقه هايي از فرهنگ که توسط جريان شبه روشنفکري درحال اداره شدن هستند بنگريد، مي بينيد که دقت و مواظبت آنها در عدم ورود تفکرات انقلابي بسيار شديد است. به طور مثال يک مجله شبه روشنفکري به هيچ وجه، حتي در حد يک بند يا يک ستون هم به فکر انقلابي مجال و فرصت بروز نمي دهند و نيروهايي که با آنها کار مي کنند گزينش شده هستند. براي اينکه مي دانند اگر اين سنگر را از دست بدهند محکوم به شکست هستند. اما متاسفانه نهادهاي انقلابي اين تحفظ را ندارند. 
    گفت وگوي تفصيلي ما با احمد شاکري درباره نفوذ فرهنگي در عرصه ادبيات، به زودي در صفحه ادب و هنر منتشر خواهد شد.

اعتقاد «سلحشور» ساخت اثر هنری بر اساس حقیقت بود

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری، برخی از هالی هنر درباره ارتباط زنده‌یاد فرج‌الله سلحشور با هنر انقلاب طی چند روز گذشته‌ اظهار نظر‌هایی کرده‌اند که در این خبر به دو نمونه اشاره می‌کنیم. احمد شاكری درباره زنده یاد فرج‌الله گفته است: فرج‌الله سلحشور در بسیاری از آثار خود، هویت اثر را از منابع دینی، قرآن و اهل بیت (ع) گرفته بود و وضعیت موجود را جدا از سخن الهی نمی‌دید. وی همچنین مرزبندی شفافی داشت و موضع‌‌گیری‌هایش بسیار روشن بود كه این خصوصیات در آثارش هم به خوبی وجود داشت. 

وی تأكید كرد: مجموع آثار این كارگردان، هنر انقلابی را به تصویر كشیده است و او همواره آثاری محتواگرا تولید كرده.در ضمن سلحشور یك فیلمساز مسلط به تاریخ اسلام بود و بر این نكته تأكید داشت كه آثار هنری باید بر اساس حقیقت ساخته شود و داستان راست و حقیقی هم فقط در قرآن وجود دارد.

سلحشور جرئت زیادی داشت

رحیم مخدومی نیز درباره نسبت زنده‌یاد فرج‌الله سلحشور با هنر انقلاب اسلامی، گفت: زنده‌یاد سلحشور وارد حوزه‌ای شده بود كه هنرمندان متعهد كمتر جرئت ورود به آن را داشتند؛ چرا كه در آن زمان، هنوز فضای هنر و سینما با آموزه‌های دینی ارتباطی نداشت و سلحشور برای اولین بار این كار را انجام داد كه قطعا این مهم، نیاز به جرئت زیادی داشت.وی ادامه داد: همچنین هنرمندان در آن مقطع آشنایی زیادی با این فضا نداشتند و قطعاً ورود به چنین فضایی باعث تنها شدن سلحشور شد؛ ولی سلحشور نه تنها در این فضا در رده‌های آخر قرار نگرفت، بلكه به رده اول رسید و با سرعت این فضا را طی كرد.
نویسنده كشورمان تصریح كرد: سریال «یوسف پیامبر» تنها سریالی در تاریخ این كشور است كه در تمام كشورها چه كشورهای اسلامی و چه غیراسلامی پخش شد و این نشان دهنده طی شدن سریع این مسیر توسط سلحشور است.

مخدومی در پایان گفت: سلحشور به خاطر ایمان و یقینی كه به این مسیر داشت توانست به خوبی در این فضا كار كند و به همین دلیل باید برای كسانی كه می‌خواهند در مسیر سینمای متعهد حركت كنند، الگو قرار بگیرد

معرفي كتاب

به گزارش خبرگزاری مهر، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، پرسش‌های ماهوی درباره روایت و ادبیات روایی در طول تاریخ سهم بسزایی در شناخت ما از ادبیات روایی داشته است. فلسفه داستان داستان نخستین دفتر از مجموعه دفاتری است که در حوزه فلسفه روایت  تالیف شده و به زودی منتشر خواهد شد.

گروه ادبیات اندیشه پژوهشگاه با عنایت به ورود تخصصی به حوزه فلسفه های مضاف به علوم و امور و تجربیاتی که در نوع خود پیشگام ارزیابی می شود، فلسفه ادبیات و ادبیات داستانی را در دستور کار خود قرار داده است. فلسفه داستان داستان اولین دفتر از مجموعه دفاتری است که در حوزه فلسفه روایت توسط حقير  تالیف شده و به زودی منتشر خواهد شد.

احمد شاکری مولف «فلسفه داستان داستان» در یادداشتی کوتاه به معرفی اثر خود پرداخته است. متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:

هنرهای روایی در طول تاریخ جهان از سابقه ای چند هزار ساله برخوردارند. تا جایی که برخی قدمت آن را به قدمت زبان در تاریخ بشر دانسته اند. به موازات سیر تطور هنرهای روایی در شاخه های ادبیات داستانی، ادبیات نمایشی و هنرهای تصویری و بوجود آمدن قالبها و انواع مختلف روایت، بحث از چیستی و ماهیت روایت شکل گرفته است. پرسشهای ماهوی درباره روایت و ادبیات روایی در طول تاریخ سهم بسزایی در شناخت ما از ادبیات روایی، دسته بندی های ناظر بر آن و فهم ادبیات روایی داشته است. به حدی که می توان گفت بحث از فلسفه روایت از انجا که چیستی روایت و نظام حاکم بر آن و کارکرد و غایت آن را مورد بحث قرار می دهد به لحاظ رتبی مقدم بر دیگر مباحث و اصل موضوع مقولاتی چون مکتب ادبی و سبک های ادبی است.

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، رویکرد تازه ای به برخی قالبهای روایی از جمله ادبیات داستانی شکل گرفت. این رویکرد هم در ساحت نظر و اندیشه و هم در بُعد عمل و افرینش تاثیراتی را در تاریخ معاصر بر جای گذاشت. تا جایی که آثار روایی و داستانی تولید شده با تفاوت عمده ای از نمونه های دوره پیش از انقلاب از جهت مضمون، شخصیت، نظام زیبایی شناسانه، موضوع و درونمایه رونق یافتند. گرچه چنین تفاوتی در عرصه عمق نتیجه و ثمره انقلاب اسلامی و ورود طیف نویسندگان جدید به عرصه روایت تلقی می شد و این همه نتیجه نوعی خود باوری و رجوع به سنت های ایرانی اسلامی و پشت پا زدن به سنت های غربی مسلم در این عرصه تلقی می شد، اما فهم، تفسیر و تحلیل چنین رویکردی نیازمند مطالعات فلسفی ریشه ای در ماهیت هنر و بخصوص روایت بود.

با وجود چنین ضرورتی در طول سالهای پس از انقلاب، محافل دانشگاهی به عنوان کانونهای تولید علم در حوزه ادبیات داستانی و هنرهای روایی مسیر گذشته را که همان استفاده از متون ترجمه ای و دنبال کردن سیر تفکر و آراء اندیشمندان غربی بود دنبال کرده اند. و همچنان خلا تفلسف در حوزه روایت و کاربست آراء و نظریات فلسفه اسلامی در این حوزه کاملاً چشمگیر بوده است. در این شرایط و با وجود کثرت منابع در حوزه روایت شناسی به عنوان شاخه تخصصی نوظهوری در محافل دانشگاهی، کتابهای تالیفی نیز عموماً تنها به نقل آراء یا مصداق یابی برای آن یا شیوه نمایی عملی در کاربست این نظریات بسنده کرده اند. جدا از خلا فکری و بحران تولید که نتیجه عملی دنباله روی علمی مطلق از آراء وارداتی است، حتی این آراء با دید انتقادی مناسب مورد ارزیابی قرار نمی گیرند.

"فلسفه داستان داستان"، که در زبان و ساختار به لوازم فلسفی بحث از ادبیات پایبند بوده است در فصول مختلف خود تقسیمات نوینی از بحث در حوزه زمان و حرکت در داستان داستان ارائه داده است و به نظر می رسد خواهد توانست بخشی از نیازهای جامعه مخاطب خود، دانشجویان، اساتید زبان و ادبیات فارسی و علاقمندان بحث های فلسفه ادبیات را تأمین نماید.

این پژوهش که در طول سه سال و در حجمی بالغ بر ۸۵۰ صفحه تالیف شده است نگاهی ماهیت شناسانه دارد به جنبه "داستان" داستان. این تحقیق مبنایی که در نوع خود اولین کتاب در این موضوع با رویکرد تالیفی است با معرفی روش شناسی تجزیه داستان (تقصیر) منطق کاهنده ای را که به یافت جوانب روایت و ارکان اصلی آن منتهی می شود ارائه می دهد. سپس با تمرکز بر کلید واژه های موضوعی چون: "نقل"، "واقعه"، "ترتیب"، "زمان در داستان" و "حرکت در داستان" نظام ابداعی در تقسیم بندی شخصیت به عنوان یکی از ارکان مهم داستان داستان را بر اساس جوانب داستان عرضه می نماید.

فلسفه داستان داستان در حال حاضر، در مرحله ویرایش بوده و به زودی توسط سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی منتشر خواهد شد.

روند پژوهش‌های ادبی در کشور ما کند است

احمد شاکری، نویسنده، منتقد و چهره سال داستان‌نویسی جشنواره «رسول‌ آفتاب» در سال 1394 در خصوص وضعیت پژوهش ادبی در سالی که گذشت، به خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ گفت: همانطور که مستحضر هستید ادبیات داستانی از چند بخش مهم بهره می‌برد و پژوهش ادبی یکی از این بخش‌هاست.
 
وی افزود: ما در سال گذشته شاهد انتشار آثار متعدد قابل توجهی در حوزه پژوهش ادبی بودیم و به نظر می‌رسد در این حوزه روند کمی و کیفی قابل توجهی داشتیم و شاید یکی از دلایل آن این باشد که برخی از آثار در سال‌های گذشته آماده انتشار بودند و با کمی تاخیر در سال 1394 منتشر شده‌اند. 
 
اما در مجموع روند پژوهش ادبی در کشور ما کند است و عموما ناشران خصوصی به دلیل آگاهی از این امر که آثار پژوهش ادبی مخاطبان خاص خود را دارند، تمایل چندانی به سرمایه‌گذاری در این حوزه ندارند. 
 
این نویسنده اظهار داشت: از دلایل دیگر کند بودن روند پژوهش ادبی در کشورمان می‌توان به این امر اشاره کرد که عموما نقدهای ما نقدهای شفاهی است و مکتوب نیست؛ یعنی اکثر آثار پژوهشی و نقادانه مکتوب نیستند. 
 
شاکری ادامه داد: به نظر فضای کشور قدرت پذیرش نقدهای جدی را ندارد و عموما کسانی که آثارشان نقد می‌شود، نقد را پس می‌زنند و این هم یکی دیگر از دلایل کند بودن روند پژوهش ادبی به حساب می‌آید. 
 
وی تصریح کرد: یکی دیگر از دلایل کندی روند پژوهش ادبی این است که نقدهای ما نگاه کاربردی و جدی به ادبیات کشور ندارد و آثاری نقد می‌شوند که مخاطب چندانی ندارند. 
 
این منتقد افزود: هم‌اکنون رویکردهای انتقادی رویکردهایی هستند که دغدغه‌های انقلاب را بر نمی‌تابند و هدف و غایت کارکرد ادبی در آنها دیده نمی‌شود یا جدی گرفته نمی‌شود. 
 
شاکری گفت: از دلایل دیگر کندی پژوهش‌های ادبی در کشورمان می‌توان به این امر اشاره کرد که نهادها، دانشگاه‌ها و سازمان‌ها سرمایه‌گذاری لازم را در این حوزه نمی‌کنند و حتی دانشگاه‌ها که رسالت پژوهش و تقویت آن را دارند هم در این زمینه راکد هستند. لذا کم رونق بودن پژوهش آسیب رسان است. 
 
وی ادامه داد: نتیجه کند بودن روند پژوهش ادبی در کشور مستقیما به رویکرد ادبیات بر می‌گردد و آنچه در کمبود نقد رشد می‌کند، ادبیات عامه‌پسند است. 
 
چهره سال داستان نویسی جشنواره «رسول آفتاب» اظهار داشت: از نتایج دیگر کندی روند پژوهش‌های ادبی می‌توان به جابجایی ارزش‌ها و ضدارزش‌ها اشاره کرد.
 
شاکری در قسمت پایانی سخنان خود در قالب یک عیدانه ادبی گفت: چند کتاب در حوزه ادبیات دینی منتشر شده‌اند که به نظر می‌رسد خواندنشان برای همه مفید باشد و از این زمره می‌توان به کتابهای «رویای نیمه‌شب» نوشته مظفر سالاری، «حاء سین نون» به قلم سید علی شجاعی و «فرمانروای مصر» نوشته مهدیه ارطایفه اشاره کرد. 
 
وی خاطرنشان کرد: انتظار من از مسئولان فرهنگی این است که بیشتر به پیشنهادها گوش بدهند و به وعده‌های خود عمل کنند. 

«انجمن مخفی» رمانی نخبه پسند از نگاه ناشران

در «انجمن مخفی» شخصیت‌ها کاملا داستانی هستند و جز مکان و زمان نویسنده به دست کاری شخصیت‌های تاریخی پرداخته است؛ به طوری که حتی حوادث اتفاق افتاده نیز زائیده تخیلات نویسنده‌ است.
به گزارش خبرنگارحوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ رمان «انجمن مخفی» نوشته احمد شاکری دربرگیرنده وقایع و رخدادهای عصر مشروطه است. این رمان از سه داستان تشکیل شده که به صورت موازی روایت می‌شوند. نويسنده در اين رمان علاوه بر داستان پردازي، به تاريخ، سياست و مذهب پرداخته و حوادث مهمي چون جريان مشروطه، تحريم تنباکو و انجمن‌هاي مخفي را مورد توجه داشته است.

همان‌طور که در مقدمه‌ی رمان آمده، بیان داستانی و استفاده از زمان برای بررسی تاریخ از روش‌هایی است که در ایران کم‌سابقه اما در کشورهای اروپایی، روسیه، امریکا و حتی کشورهای شرق آسیا متداول است. 

استفاده از رمان و بیان داستانی به جهت خصوصیات ویژه آن از جمله عامه‌پسندی و عامه فهمی، یکی از ابزارهای غیر قابل انکار در بیان رویدادهای تاریخی است. اما رمان انجمن مخفی که جایزه‌ی قلم زرین را نیز از آنِ خود کرده ‌است، این رمان "نخبه‌پسند" است تا داستانی عامه‌پسند! و به نظر می‌رسد ناشر هم به نخبه‌پسندی و خاص بودن رمان اذعان داشته است که در چاپ اول، کتاب را در هزار نسخه منتشر کرده است.

در این اثر سه نوع روایت گنجانده شده است که روایت اول درباره «سلطنت احمد شاه»، روایت دوم «مقتل خوانی واقعه عاشورا» و روایت سوم درباره «دوران مشروطه و ماجراهایی که به شهادت شیخ فضل الله نوری منتهی شده است».
 
به گفته شاکری، عهد مشروطه دارای ظرفیت‌های بالایی است که می توان از آن به عنوان دستمایه های داستانی استفاده کرد. در «انجمن مخفی» شخصیت‌ها کاملا داستانی هستند و جز مکان و زمان نویسنده به دست کاری شخصیت‌های تاریخی پرداخته است؛ به طوری که حتی حوادث اتفاق افتاده نیز زائیده تخیلات نویسنده‌اند.
 
این كتاب به عنوان رمان برگزیده پنجمین جشنواره قلم زرین و رمان برگزیده جشنواره ادبی فردا انتخاب شده است.

همچنین رمان «انجمن مخفي» پس از بررسي‌هاي صورت گرفته توسط شوراي اقتباس سيما فيلم، براي پرداخت تصويري معرفي شده است و پس از خريداري حق اقتباس، آماده تهيه طرح فيلمنامه مي‌شود. 
 
رمان «انجمن مخفی» تولید مرکز آفرینش های ادبی حوزه هنری است که در قطع رقعی و در شمارگان 2500نسخه توسط سوره مهر منتشر شده است.

نویسنده به عمق عشق نمی پردازد

يک نویسنده و منتقد ادبی گفت: گفت: به نظرم در این اثر ما شاهد مثلث عشقی هستیم و نویسنده به عمق عشق نمی‌پردازد بلکه بیشتر متوجه رقابت عشقی است زیرا این رقابت‌ها جذاب است.

 

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، آئین نقد و بررسی رمان «رویای نیمه شب» اثر مظفر سالاری با حضور احمد شاکری، کامران پارسی‌نژاد و فیروز زنوزی جلالی در خبرگزاری فارس برگزار شد.

*تعدد چاپ‌های این رمان نشان‌دهنده رضایت مخاطبان است

احمد شاکری در ابتدای این نشست با اشاره به تعداد چاپ‌های این رمان،‌گفت: همین که این رمان توانسته به چاپ یازدهم برسد نشان می‌دهد که توانسته مخاطبان خود را راضی نگه دارد و نظر آنها را جلب کند و این برای یک اثر دینی موفقیت محسوب می‌شود.

کامران پارسی‌نژاد در ادامه این نشست گفت: شخصیت محوری داستان پسری به نام هاشم است که پدربزرگ او کفالت وی را بر عهده دارد و در شهر حله به زرگری مشغول است. ابوراجح حمامی دوست پدربزرگ هاشم است که دختری به نام ریحانه دارد و این‌ها بر تفکر شیعه پایبند هستند. در این رمان شاهدیم که در هاشم علاقه‌ای به ریحانه ایجاد می‌شود و این موضوع پیش‌برنده داستان است.

*این رمان در عرصه ادبیات دینی موفق بوده است

فیروز زنوزی جلالی در ابتدای سخنانش گفت: یکی از ویژگی‌های این اثر که برای من جالب توجه بود آنجا بود که با نگاهی به ادبیات پس از انقلاب پی به این مسئله می‌بریم که ما در عرصه ادبیات دینی چندان با توفیق همراه نبوده‌ایم به گمان من رمان «رویای نیمه شب» موفق بوده زیرا هم دارای تعلیق است و هم فضاسازی و صحنه‌پردازی دارد.

وی افزود: در حوزه مسائل اعتقادی در این رمان ما شاهد طرح مبحث هستیم و در این حوزه نویسنده با قرار دادن آن در یک ازدواج و مسئله عشقی تعلیق ایجاد می‌کند. اما این سوال وجود دارد که نویسنده تا کجا از تخیل بهره برده و چقدر از منابع مستند استفاده کرده و به واقعیت‌های تاریخی وفادار بوده است.

*«رویای نیمه شب» دارای نوآوری است

پارسی‌نژاد در بخش دیگری از این نشست گفت: این رمان در گونه ادبیات دینی قرار می‌گیرد هر چند از جنبه‌های مختلف می‌توان به آن نگاه کرد. اما به زعم من در گونه ادبیات دینی در یک قالب و فرم تازه آن را می‌توان قرار داد. ما پس از پیروزی انقلاب یک نوع داستان خاص در حوزه ادبیات دینی داریم که اغلب روایتگر فضای تاریخی هستند که مخاطب خاص این مدل را می‌پسندد و شاید در این نوع ادبیات کمتر شاهد فضای قصه‌گو باشیم.

وی اضافه کرد: اما نسل جدید نیاز به نوآوری در فرم دارد و سبک روایت قصه‌های قدیمی را نمی‌پسندد. هر چند در اینجا منظور از نوآوری بدعت در مضامین دینی نیست از این رو من این رمان را دارای نوآوری می‌دانم که در قالب دینی نوشته شده است و به عبارتی گام آغازین در این حوزه را برداشته است.

 

این منتقد ادبی گفت: امروز در غرب با استفاده از ابزار ادبیات سخنان خود را بیان می‌کنند یعنی یک روانشناس مسائل خود را در قالب رمان بیان می‌کند اما در ایران ما در این زمینه کمبود داشته‌ایم. اما این اثر را یک کارشناس دینی نوشته و تنها نگاه ادبی به اثر ندارد. هر چند ما پیش از این ادبیات اثباتی را داشته‌ایم اما اینکه دو تفکر را مقابل هم بگذارد شاهد نبوده‌ایم و این روش غیرمستقیم‌گویی را نداشته‌ایم و به نظرم این هنر نویسنده «رویای نیمه شب» بوده است.

*نویسنده عیان از مرام و مسلکش در رمان حرف می‌زند

احمد شاکری با اعلام مخالفت خود گفت: البته من موافق نیستم که ما پیش از این ادبیات دینی به این شکل نداشتیم هر چند  اغلب ادبیات دینی ما اثباتی بوده اما با این سخن هم موافق نیستم، همچنین نویسنده در لایه‌های پنهان کارش به هیچ وجه پیام خود را بیان نمی‌کند بلکه عیان حرف از مرام و مسلک خود می‌زند و پیام خود را در متن روشن بیان می‌کند.

*نویسنده شش‌دانگ در متن حضور دارد

زنوزی جلالی در بخش دیگری از این نشست گفت: یکی از اشتباهات نویسنده‌های دینی این است که در باورهای خود فرو می‌روند و جانبدارانه حرف خود را می‌زنند در صورتی که حرف ادبیات بی‌طرفی است و ما در این اثر شاهد حضور شش‌دانگ نویسنده در متن هستیم. من در این رمان این حس را داشتم و حضور نویسنده را در کار می‌بینم و اگر یک نویسنده سنی مذهب قرار بود این رمان را بنویسد آنوقت کار چطور می‌شد؟

وی افزود: ما در این اثر شاهد نیستیم که طرف مقابل ریحانه هم‌وزن با او باشد و توانایی پاسخ دادن به اظهارات او را داشته باشد که این از نظر منطق عقلانی داستان درست نیست.

*نویسنده تحقیق کافی نداشته است

پارسی‌نژاد گفت: در این کتاب‌ها اصل محوری پژوهش و تحقیق باید مورد اشاره قرار بگیرد. نویسنده اگر پژوهش کافی داشته باشد می‌تواند فضاسازی کافی انجام دهد و به نظرم می‌رسد که در این رمان نویسنده به اندازه کافی تحقیق نکرده و من به عنوان خواننده از فضای حله چیزی به ذهنم خطور نکرده است و این ناشی از ضعف پژوهش نویسنده است.

*«رویای نیمه شب» من را یاد فیلم فارسی انداخت

زنوزی جلالی در این‌باره گفت: به نظر می‌رسد در این اثر نویسنده می‌توانست بهتر از این کار را بپردازد و آداب و سنن، پوشش و سبک زندگی آن دوره را به خواننده نشان دهد. من در مورد پی‌رنگ حس می‌کردم که کار نرسیده به انتها کمی شلوغ می‌شود و چند وجهی عاشقانه موجب می‌شود نقطه مرکزی قصه را گم کنیم و این توالی اتفاقات من را یاد فیلم فارسی انداخت.

احمد شاکری با اشاره به نحوه پرداخت این اثر گفت: این داستان در زمینه پرداخت برای من هم کمی باورپذیر نبود و به نظرم بیشتر از اینکه دیدنی باشد چشیدنی است برای مثال حمام موجود در شهر حله اصلاً‌ حس حمام را منتقل نمی‌کند یا مغازه‌ها بیشتر امروزی هستند و به نظر می‌رسد به زمان خودش نزدیک نیستند.

*تشرف مسئله اصلی این رمان است

پارسی‌نژاد در بخش پایانی سخنانش گفت: معجزه اصل اساسی این رمان است و عشق به نظرم در حاشیه آن است و تشرف مسئله اصلی است.

*مثلث عشقی در «رویای نیمه شب»

احمد شاکری در پایان سخنان خود گفت: به نظرم در این اثر ما شاهد مثلث عشقی هستیم و نویسنده به عمق عشق نمی‌پردازد بلکه بیشتر متوجه رقابت عشقی است زیرا این رقابت‌ها جذاب است.

*هدف من از نوشتن این داستان تقریب مذاهب است

مظفر سالاری نویسنده رمان «رویای نیمه شب» در بخش پایانی این نشست گفت:‌ سعی می‌کنم نکته‌هایی که گفته شد در کارهای بعدی لحاظ و رعایت کنم. هر چند برخی از مسائل قابل پاسخگویی است و نظراتی که مطرح شد سیال است. البته من تلاش کرده‌ام که یک داستان لطیف و جذاب برای خواننده عامی روایت کنم.

 

وی افزود: قرار نبود در مورد حله توصیفات جزئی داشته باشیم و البته باید این کار را در سطح خودش ببینیم و این یک کار ساده است. اطلاعات ما در مورد حله آن روزگار بسیار کم است و اینطور نیست که پژوهشی نشده باشد. غایت من از نوشتن این داستان تقریب میان مذاهب است و می‌خواستم بگویم که اهل بیت یکی از محورهای وحدت است و با ولایت امام عصر (عج) مانند یک خورشید پشت ابر می‌توان دور هم جمع شد.

سالاری در پایان گفت:‌همچنین می‌خواستم نشان دهم تشرف یک قضیه فردی نیست و همه با آن درگیر خواهند بود. اما نیت حضور من در این جلسه فقط طلبگی بوده و موارد مطرح شده را در آثارم لحاظ خواهم کرد. هر چند یک خواننده سنی‌مذهب این اثر را خوانده بود و گفته بود که اثر منصفانه‌ای است.

شاکری: «پسران دوزخ، فرزندان قابیل» کتاب دینی سرگرم‌کننده‌ای مناسب نوروز است

احمد شاکری، داستان‌نویس و منتقد گفت: برای تعطیلات نوروز و در سال جدید تهیه کتاب «پسران دوزخ، فرزندان قابیل» را پیشنهاد می‌کنم.

احمد شاکری، داستان‌نویس و منتقد ادبی در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، عنوان کرد: سال گذشته موفق شدم مجموعه‌ای از رمان‌های دینی را بخوانم که برای مخاطب عمومی ادبیات مفید هستند. این کتاب‌ها هم آموزنده بودند و هم سرگرم‌کننده. یکی از این کتاب‌ها، «پسران دوزخ، فرزندان قابیل» است.
 
این داستان‌نویس ادامه داد: توصیه می‌کنم کسانی که دنبال مرور اعتقادات خود در مورد امامت هستند (و کتاب‌هایی مثل «مناظره دکتر و پیر» نوشته مرحوم هاشمی‌نژاد که کتاب‌های اعتقادی صرف هستند، اقناعشان نمی‌کند)، کتاب «پسران دوزخ، فرزندان قابیل» نوشته مجید پورولی کلشتری را تهیه کنند. این کتاب از سوی انتشارات عمادفردا منتشر شده است.
 
وی اضافه کرد: کتاب دیگری که سال گذشته خواندم و دوست داشتم «حا سین نون» نوشته سیدعلی شجاعی است که انتشارات کتاب نیستان آن را به چاپ رسانده است. این کتاب درباره امام حسن (ع) و صلح ایشان است. به گمانم کتاب شجاعی هم مخاطب عام دارد؛ یعنی هم جوانان و هم بزرگسالان آن را می‌خوانند و لذت می‌برند. این کتاب مرور وقایع تاریخی و در نوع خود جذاب و سرگرم‌کننده است.
 
این منتقد ادبیات‌ داستانی توضیح داد: کتاب دیگری که خواندن و هدیه دادنش را توصیه می‌کنم، «فرمانروایان مه» نوشته اقدس ارطایفه است. این کتاب که توسط انتشارات تکا منتشر شده، درباره جریان‌های شبه عرفانی است که افراد را فریب می‌دهند و زندگی آن‌ها را دچار مشکل می‌کنند. این رمان بیش از 600 صفحه است. به گمانم تا به حال رمانی با این حجم و با این نثر خوب درباره حلقه‌های شبه عرفانی نوشته نشده و این جریان‌ها را نقد نکرده است. این کتاب نیز در نوع خود جالب و خواندنی است.
 
احمد شاکری داستان‌نویس و منتقد ادبی است. از میان کتاب‌های او می‌توان به «عریان در برابر باد»، «انجمن مخفی»، «نفس» و مجموعه داستان «باران نیمروز» اشاره کرد. وی تحصیلات حوزوی دارد و آثارش عموما دارای درونمایه مذهبی است.

خوانشی نقادانه از آثار رضا امیرخانی

 
به گزارش حلقه وصل، بی‌شک، رضا امیرخانی جزئی از هویت ادبی انقلاب اسلامی‌ است. سوزن پرگار این نویسنده پرکار، مرکزیتی به نام اندیشه و دغدغه دارد؛ اندیشه‌ای دغدغه‌مند و دغدغه‌ای اندیشه‌ورز. او باری‌به‌هرجهت سیاه‌کاری نمی‌کند. آنجا که احساس می‌کند باید عزیمت کند، راهی کابلستان می‌شود، هم‌سفر ارمیا، ته غرب را درمی‌آورد، هم‌قدم «ره‌بر» می‌شود و آن‌گاه که دیده‌هایش را ارزشمند یافت،  قلم به دست می‌گیرد و دعوت می‌کند با او و تجربه‌های خواندنی‌اش همراه شویم.  او از اخلاق می‌گوید، موعظه می‌کند، دین را مقدس می‌شمارد، انسانیت را می‌ستاید و همه اینها را نه در متنی علمی ‌‌و تخصصی که در میان سطور رمان‌ها، سفرنامه‌ها و مقالاتش، آرام و دلنشین پیشکش خواننده‌اش می‌کند.

در کنار نقد نویسندگان دگراندیش و آنهایی که با گفتمان انقلاب زاویه دارند، یکی از مهم‌ترین سیاست‌ها با رویکرد ایجابی، ارائه نمونه مناسب به مخاطب است تا با برجسته‌سازی نمونه موفق و تشریح لایه‌های فکری نویسنده، دلایل توفیق و تأیید او آشکار شود و هم‌پیشگانش از او الگوبرداری کنند. هدف این مجموعه نیز، در قالب میزگرد، گام‌برداشتن در این مسیر دشوار و دراز است.

پس از بررسی ویژگی‌های  شخصیتی و سبک عمومی‌‌ نثر امیرخانی، از میان همه آنچه درباره رضا و قلمش گفته یا نوشته‌اند، بررسی دو مؤلفه، بیش از همه، در میان تک‌تک واژگان و آثار وی، ضروری به ‌نظر می‌رسد: اول اینکه تجربه‌نگاری در آثار او چه جایگاه و رنگ‌و‌بویی دارد و دوم اینکه امیرخانی به مقوله سنت و مدرنیته با چه عینکی می‌نگرد و اساساً رابطه میان این دو را از چه جنسی می‌داند.

این کتاب، حاصل نشست‌های تخصصی صاحب‌نظران ادبیات اندیشه همچون احمد شاکری، مرحوم حسین عمید، مجید پورولی کلشتری، محمد قاسمی‌پور، حامد صلاحی، مهدی بوستانی، علیرضا سمیعی، علیرضا فتاح، محمدرضا صادقی، حامد تقی‌زاده، مرتضی کاردر، سیاوش ایمانی، میثم امیری، محمدقائم خانی، محمد گل‌رونیا، فردین آرش، رسول پیره و مرضیه آتشی‌پور است.

این کتاب به قلم محمدحسن شاهنگی با شمارگان500 نسخه، 171 صفحه و قیمت 11000 تومان منتشر شده است.